ایام فاطمیه و شهادت حضرت زهرا(درودورحمت خدا بر ایشان باد) را در حالی طی کردیم که بعضی در هیئات مشغول عزاداری بودند و برخی در استادیوم مشغول رقص وپایکوبی و برخی در پی کسب معرفت و شناخت.
آنچه که مهم است این است که مناسبات مذهبی را می توان تلنگری حساب کرد برای بازیابی عملکرد خود، و می توان تلنگری دانست برای مقایسه راه خود با راه الگوها.
خوشا به سعادت آنان که در اینچنین ایامی علاوه بر سوگواری و اشک ریختن و سینه زدن که برکات معنوی و نورانیت برای انسان به ارمغان می آورد به فکر مطالعه و شناخت بیشتر نسبت به حضرات معصومین(درودورحمت خدا بر ایشان باد) می افتند و به دنبال راهی برای حفظ معنویت و نورانیت می گردند، چه بسا نورهایی که به محض خروج از مجالس بر اثر اعمال اشتباه از بین بروند.
یکی از درسها و آموزه هایی که این ایام با توجه و تعمق به روضه های حضرت صدیقه کبری(درودورحمت خدا بر ایشان باد) می توان دریافت این است که یادگار رسول خدا (درودورحمت خدا بر ایشان باد) برای دفاع از حق بدون هیچ هراسی در برابر باطل اندیشان ایستادند و علاوه بر سخنرانی و افشای حقایق و تبیین چهره دشمنان و منافقین خود را نیز فدای اصلاح جامعه کردند.
اینکه حضرت مانند خیلی از محتاطین از خطرات نترسیدند و در راه دفاع ازحق کتک خوردند و حرفها شنیدند و فرزندشان را فدا کردند و در آخر جان خود را نیز فدای این راه کردند به ما نشان می دهد که برای دفاع از حق  و اصلاح باید به هر قیمتی شده در برابر گمراهان و معاندان ایستاد و ملاحظه منافع شخصی را ننمود.
این رفتار بی بی عالمین(درودورحمت خدا بر ایشان باد) نشانگر این واقعیت است که در دوراهی حق و باطل، نشستن و تماشا کردن و سکوت اختیار کردن موجب پیشرفت باطل اندیشان خواهد شد و این نکته ای است که بسیاری از ما در امتحانات بزرگ فراموش می کنیم و  چه بسا برای حفظ مصالح و منافع و یا از روی تنبلی و بی اعتنایی سکوت می کنیم و با سکوت خود به پیشرفت باطل کمک می کنیم،
لذا بر همه ما به عنوان پیروان اهل بیت عصمت و طهارت (درودورحمت خدا بر ایشان باد) و فرزندخواندگان حضرت فاطمه زهرا(درودورحمت خدا بر ایشان باد) واجب است تا در امتحانات بزرگی همچون انتخابات بیکار ننشسته و به شناسایی اصلح پرداخته و آنرا به سایر مردم نیز بشناسانیم و در این راه بدون ملاحظه مصالح و منافع شخصی خطرات را به جان خریده و در راه دفاع از دین و وطن خویش همه چیز را فدا کنیم.
فراموش نکنیم که رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام خمینی (رضوان خدا بر او باد)نیز فرمود:
خاتم انبیا برای اصلاح جامعه آمده اند و همه آنها این مسئله را داشتند که فرد باید فدای جامعه بشود، فرد هرچه بزرگتر باشد بالاترین فرد که ارزشش بیش از هر چیز است در دنیا، وقتی که با مصالح جامعه معارضه کرد این فرد باید فدا بشود، سیدالشهدا روی همین میزان آمد و خودش و اصحابش و انصار خودش را فدا کرد، فرد باید فدای جامعه بشود و جامعه باید اصلاح بشود. «لیقوم الناس بالقسط»(1)باید عدالت در بین مردم و در بین جامعه تحقق پیدا کند(2)

پی نوشت:

(1) سوره مبارکه حدید آیه 25
(2) صحیفه نور ج15 ص148

سال 57 که نبودم انقلاب رو درک کنم، تو هشت سال جنگ هم که طفل بودم و حسابم نمیکردن، تا بیام به خودم بیام و آدمای دور و برم رو بشناسم گفتن امام رفت
اما از فضای انقلاب اسلامی محروم نبودم و گاه گاهی این فضا و این جنس آدما رو میبینم
خیلی ها فکر میکنن از این جنس ادما کم شده و نایابه
بعضیاشون فکر میکنن فقط خودشون این جنسی هستن
مخصوصا روزی که شنیدم بعضیا میگن نمیشه به جوونا اعتماد کرد و انقلاب رو به دستشون سپرد خیلی ناراحت شدم از اینکه فکر میکنن این جنس دچار قحطی شده
اما اگه چشمامونو باز کنیم و گاه گاهی خوب دور و برمونو نگاه کنیم میبینیم که جوونایی هستن که در راه انقلاب اسلامی از جون و دل مایه میذارن بدون اینکه چشم داشتی داشته باشن و غیر از خدا و امام زمان کاراشونو با شخص دیگه ای معامله نمیکنن.
یکی از جاهایی که این روزا دیدم جوونا به شکل خودجوش و انقلابی دور هم جمع میشن و برای کار گروهیشون از جون و دل مایه میذارن ستادهای انتخاباتی احمدی نژاده
رفتم تو یکیشون ببینم چی به چیه و چیکار میکنن، دیدم از آدمایی که ریش الکی میذارن و یه تسبیح دستشون میگیرن و جلوی درب ستادها می ایستن خبری نیست، دیدم از آدمایی که فقط به فکر قرتی بازی هستن و با شلوغ بازی وقت خودشونو میگذرونن خبری نیست، دیدم از اسراف کاغذ از چک و چونه زدن سر دستمزد خبری نیست
احساس کردم اینجا همون خونه هایی که میگن سال 57 اعلامیه های امام توش تهیه می شد
احساس کردم اینجا همون خاکریز و سنگریه که میگن پر از صفاست
آره اینجا همونجاست ونیازی به گونی و خاک و ... نیست چون

شرف المکان بالمکین

در جمع مردم خرمشهر
هنر بزرگ در استقامت كم‏نظير ملت ايران در برابر حملات متجاوزين متعلق به مردم خرمشهر است زيرا زنان، مردان، جوانان و نوجوانان اين شهر حماسه‏اى را آفريدند كه براى هميشه خرمشهر به عنوان يك نام ممتاز و برجسته مطرح خواهد بود.
وزستان يك موجود بيدار و زنده است، جان و روح دارد و مردم غيرتمند، از عشاير عرب تا بختيارى، لر و فارس با الهام از اسلام ايستاده‏اند تا با كمال قدرت از خانه خود دفاع كنند و اگر برخى از كشورهاى منطقه چنين غيرتى را از خود نشان مى‏دادند امروز فلسطين مظلوم در دست اشغال‏گر دچار رنج و محنت نبود.
مردم‌ خرمشهر و آبادان‌ و فرماندهان‌ و رزمندگان‌ عمليات‌ آزادسازي‌ خرمشهر و خانواده‌هاي‌ شهداي‌ اين‌ عمليات‌
در فتح‌ خرمشهر جهانيان‌، كارآمدي‌ انقلاب‌، اسلام‌ و ملت‌ مؤمن‌ را مشاهده‌ كردند.
خرمشهر با توكل‌ بر خدا و ايمان‌ نيروهاي‌ ارتش‌، سپاه‌ و بسيج‌ و استفاده‌ از همه‌ امكانات‌ موجود و تدبير صحيح‌ در آن‌ شرايط نابرابر از اشغال‌ دشمن‌ خارج‌ شد.
در ديدار اقشار مختلف مردم
واقعه خرمشهر از دور فقط يک حادثه تاريخي است که براي ملت ايران هيجان‏آور و افتخارآميز است؛ ولي از نزديک، اين قضيه شبيه يک معجزه بزرگ بود.
در چنان شرايطي که غم، دلها را فرا گرفته و رجزخوانيهاي عراق همه دنيا را پُر کرده بود، نيروهاي ما از کمترين امکانات مادّي برخوردار نبودند. اين‏که مي‏گويم کمترين امکانات مادّي، يک حقيقت است. من فراموش نمي‏کنم، يکي از سرداران و فداکاران آن روز - که امروز بحمدالله در همين جلسه حضور دارند - به اتّفاق چند نفر در اهواز پيش ما آمدند و چند قبضه خمپاره انداز مي‏خواستند تا بتوانند قدري در مناطقِ جلوتر ايستادگي و مبارزه کنند؛ اما کسي نبود به اينها اين چند قبضه خمپاره‏انداز را بدهد! ما براي سيم خاردار و گلوله و آر.پي.جي مشکل داشتيم؛ تانک و نفربر و امثال اينها که به جاي خود. آنچه در اختيار ملت ايران بود، عبارت بود از يک اراده قوي و نشاط همه‏جانبه که برخاسته از ايمان و آگاهي بود. اين‏که امام فرمودند «خرمشهر را خدا آزاد کرد»، يعني اين.
دشمن راز پيروزي ما در خرمشهر و خرمشهرها را به چشم ديد و فهميد اين ملت اگر پرچم اسلام و ايمان را برافراشته نگهدارد، در همه ميدانها پيروز خواهد شد؛ بنابراين سعي کردند اين پرچم را سرنگون کنند. امروز همه تلاش امريکا و دستگاه و جبهه استکبار اين است که عنصر قدرت و قوّت و مقاومت را از ما بگيرد؛ يعني مي‏خواهد ايمان و اتّکاءِ به نفس و اميد و اتّحاد را در ما تضعيف کند. ملتي که ايمان و اتحّاد نداشته باشد و نسبت به آينده مأيوس باشد، پيداست که در همه ميدانها شکست خواهد خورد؛ در سياست هم شکست مي‏خورد، در اقتصاد هم شکست مي‏خورد، در سازندگي کشور هم شکست مي‏خورد. آنها مي‏خواهند اينها را از ما بگيرند.
در ديدار خانواده‏هاى شهدا
روز سوم خرداد نماد ايثار و مقاومت و پيروزى ملت ايران به بركت ايمان و به‏كار گرفتن قواى خود در مقابل دشمن است.
ما بايد عدالت و اخلاق را مستقر كنيم و جامعه‏ى خود را به معناى واقعى اسلامى كنيم. اين احتياج دارد به كار و تلاش و ايمان و عمل صالح و مجاهدت در راه خدا. آيا اين مجاهدت اثر دارد؟ آيا به نتيجه مى‏رسد؟ بله. دليل؛ سوم خرداد. دليل؛ فتح خرمشهر. دليل؛ هشت سال دفاع مقدس. شهيد محمد جهان‏آرا كه پدر بزرگوارش اين‏جا صحبت كرد، در كدام كلاس نظامى دوره ديده بود؟ شهداى عزيز ما كداميك از ابزارهاى پيشرفته‏ى نظامى را در اختيار داشتند؟
خطبه‏هاى نماز جمعه تهران
آن‏روزها بنده در اهواز از نزديك شاهد قضايا بودم. خرمشهر در واقع هيچ نيروى مسلّحى نداشت؛ نه كه صدوبيست هزار نداشت بلكه ده هزار، پنج هزار هم نداشت. چند تانك تعميرىِ از كار افتاده را مرحوم شهيد «اقارب‏پرست» - كه افسر ارتشى بسيار متعهّدى بود - از خسروآباد به خرمشهر آورده بود، تعمير كرد. (البته اين مال بعد است. در قسمت اصلىِ خرمشهر كه نيرويى نبود). محمّد جهان‏آرا و ديگر جوانان ما در مقابل نيروهاى مهاجم عراقى - يك لشكر مجهّز زرهى عراقى با يك تيپ نيروى مخصوص و با نود قبضه توپ كه شب و روز روى خرمشهر مى‏باريد - سى و پنج روز مقاومت كردند. همان‏طور كه روى بغداد موشك مى‏زدند، خمپاره‏ها و توپهاى سنگين در خرمشهر روى خانه‏هاى مردم مرتّب مى‏باريدند. با اين‏حال جوانان ما سى و پنج روز مقاومت كردند؛ اما بغداد سه روزه تسليم شد! ملت ايران! به اين جوانان و رزمندگانتان افتخار كنيد. بعد هم كه مى‏خواستند خرمشهر را تحويل بگيرند، دوباره سپاه و ارتش و بسيج با نيرويى به‏مراتب كمتر از نيروى عراقى رفتند خرمشهر را محاصره كردند و حدود پانزده هزار اسير در يكى دو روز از عراقيها گرفتند. جنگ تحميلى هشت ساله ما، داستان عبرت‏آموز عجيبى است. من نمى‏دانم چرا بعضيها در ارائه مسائل افتخارآميز دوران جنگ تحميلى كوتاهى مى‏كنند.
در ديدار اقشار مختلف مردم
امام خميني رضوان الله تعالي عليه به عنوان رهبر و پيشواي ما خود آيت و تجسمي از تقوا بودند و فتوحات ما در ميادين جنگ از جمله آزادي خرمشهر نيز با تقوا امكان پذير شد.